به طورکلي فعاليت هاي اقتصادي موجد اشتغال بوده و به مقدار زيادي موجب جذب جمعيت به اين گونه مراکز مي شوند. بنا­براين مي توان گفت که اقتصاد يک ناحيه روستايي عامل مؤثري براي توسعه اراضي مي باشد. مطالعه در اقتصاد روستايي منجر به کسب نتايج مطلوبي در زمينه تجزيه و تحليل و بررسي استفاده از زمين در روستا خواهد شد. با آگاهي از روند رشد، تعادل، افزايش و يا کاهش در فعاليت­هاي اقتصادي، بهتر مي­توان معيارهايي يافت که راهنماي تعيين مقدار و وضعيت زمين هاي مورد نظر باشد. هر فعاليتي که در محيط روستا، به منظور تأمين رفاه و گذران زندگي روستاييان به وقوع بپيوندد تمام و يا قسمتي از اقتصاد روستا را تشکيل مي دهد. اقتصاد روستايي شامل کليه فعاليت­هاي کشاورزي و يا غير کشاورزي است که در محيط روستا به منظور تأمين رفاه مادي روستاييان صورت مي پذيرد. به عبارت ديگر اقتصاد روستايي فعاليت­هاي اقتصادي کليه خانوارهاي روستايي را در بر مي گيرد نه صرفاٌ خانواده­هايي که دارای فعاليت­هاي کشاورزي مي باشند (مهدوی، 169:1380).

 بواسطه اينکه اغلب روستاها از نظر نوع محصولات توليدي به فعاليت­هاي کشاورزي گرايش دارند، بنابراين درصد بالايي از اقتصاد روستايي به بهره کشي از زمين وابسته است. به همين خاطر (وابستگي شغلي حوزه هاي روستايي به فعاليت هاي بخش اول – کشاورزي) کاربري زمين در قلمرو زراعی روستا بيشتر مربوط به زمين هاي زيرکشت يا زمين هاي مرتع، جنگل، علفزار و بيشه است. توسعه گزينه هاي اقتصادي جديد در هر ناحيه اي ساختار اقتصادي ناحيه مورد نظر را تحت تأثير آن فعاليت اقتصادي جديد قرارخواهدداد. هرچه گستره چنين فعاليتي بيشتر باشد و افراد بيشتري درگير اين گزينه اقتصادي جديد باشند، فضاهاي مورد نياز براي اجراي چنين فعاليتي نيز به واسطه شرايط ايجاد شده توسعه خواهد يافت (Deller,203:4).

گردشگري به عنوان يکي از گزينه هاي اقتصادي جديد براي نواحي روستايي باعث تغيير در نظام معيشتي و به دنبال آن تغيير در نحوه استفاده از زمين روستايي مي شود. ورود گردشگر به يک ناحيه درشرايط تقاضا براي کار منجر به عرضه کار و ايجاد اشتغال بطور مستقيم در بخش هايي از قبيل اقامت، پذيرايي، صنايع دستي و غيرمستقيم در بخشهايي چون ساخت و ساز و حتي محصولات زراعي و باغي در نواحي روستايي خواهدشد. بدينسان روستا بخشي از نيروي ا­نساني خود را که در حومه روستا به فعاليت­هاي کشاورزي مشغولند جذب مي کند، يا بخشي از نيروي غير شاغل (کودکان و زنان) خود را در فعاليت­هايي که منجر به درآمد مي شود، وارد مي سازد. با افزايش اشتغال در بخش هاي جديد دستمزدهاي افراد شاغل افزايش يافته و درآمدهاي ساکنان روستا به سبب افزايش سطح اين دستمزدها در بخش جديد (خدمات) رو به افزايش خواهد نهاد. چنين حالتي در کنار مبادله کالا و خدمات به واسطه افزايش سطح رفاه و همچنين عرضه کار در بخش جديد نشان از رونق اقتصادي ناحيه موردنظر دارد. ناحيه اي که قبلا تنها برفعاليت هاي بخش اول اتکاء داشت و تنها بخش ناچيزي از منافع اقتصادي خودرا از بخش سوم (خدمات) دريافت مي کرد، اکنون درآمدهايي را به واسطه ورود گردشگر از طريق ارائه خدمات به گردشگران دريافت مي کند. ايجاد شرايط فوق الذکر تأثيرات متفاوتي را بر ناحيه ميزبان دارد. دراين ميان فضاي کالبدي در کنار ديگر تأثيرات ورود گردشگر به ناحيه، دستخوش تحولات خواهد شد (Fletcher,2003:6).