800x600

   کلمه توریسم نخستین بار در سال 1811 توسط مجلۀ ورزشی اسپورتینگ به کار گرفته شد. در آن زمان این لغت به معنای مسافرت به منظور تماشای آثار تاریخی و بازدید از مناظر طبیعی برای کسب لذت به کار می­رفت. در سال 1963 کنفرانس جهانی گردشگری که در شهر رم برگزار گردید، واژه توریسم را چنین تعریف نمود:

توریست کسی است که به طور موقت مسافرت می­کند و در کشور مورد علاقه خود حداقل 24 ساعت اقامت می­نماید. در ضمن هدف از مسافرت خود را یکی از موارد زیر انتخاب می­کند:

"استفاده از تعطیلات، تأمین سلامتی، مطالعه و تحقیق، موارد مذهبی و ورزشی."

در سال 1989 گی، ماکنز و چوی، مسافرت را این گونه تعریف نمود:

عمل جا به جایی به خارج از جامعه برای تجارت یا تفریح و نه برای انجام کار روزمره یا تحصیل.

در سال 1991 در کنفرانس جهانی جهانگردی در اتاوا کانادا، از جهانگردی و جهانگردان تعاریفی به شرح زیر ارائه داده شد:

گردشگری: به عمل فردی که به مسافرت می­رود و در آن مکان که خارج از محیط زندگی وی است برای مدتی کمتر از یک سال جهت تفریح، تجارت و دیگر هدف­ها اقامت نماید، گفته می­شود.

گردشگری (بازدید کننده یک شبه): کسی که حداقل یک شب در یک اقامتگاه عمومی یا خصوصی در محل مورد بازدید، به سر برد.

گردشگر یک روزه (جهانگرد): گردشگری که شب را در یک اقامتگاه عمومی یا خصوصی در محل مورد بازدید به سر نمی­برد. (مسافرت یک روزه).

بازدید کننده: کسی که به محلی غیر از محل زندگی خود به مدتی کمتر از 12 ماه مسافرت کند و هدف از ماندنش کسب درآمد، در آن محل سفر کرده، نباشد.

مسافر: کسی که بین دو یا چند مکان سفر کند.

   در مارس 1993، تعریف ارائه شده از جهانگردی توسط سازمان جهانی جهانگردی مورد پذیرش کمیسیون آمار ملل متحد قرار گرفت. بر اساس تعریف ارائه شده، جهانگردی عبارت است از: «مجموعه فعالیت­های افرادی که به مکان­هایی خارج از محل زندگی و کار خود به قصد تفریح و استراحت و انجام امور دیگر مسافرت می­کنند و بیش از یکسال متوالی در آن مکان­ها نمی­مانند».

اریک کوهن جهانگرد را این گونه تعریف می کند: یک مسافر داوطلب و موقت که امید لذت بردن از یک تجربه متنوع و تازه طی یک سفر دو سره نسبتاً طولانی و غیرتکراری، به مسافرت می­پردازد».